Кавказан тайпа
Кавказан антропологин тайпа[1] (оьрс. Кавкасионский тип) (кавказан тайпа, кавказан антропологин комплекс[2][3], кавказан популяци[4], кавказан популяцийн тоба[3], кавказан расин тайпа) — Къилбаседа Кавказехь а, Гуьржийчохь а йаьржина кавказан расин вариант. ЦӀе схьайолу гуьржийн Кавказ цӀарах — Кавкасиони[5].
Кавказан тайпене хьовсу балканан-кавказан расега тайпанин генне санна[6].
Амале хьесапаш
И европан антропологин вариант къастош гӀуллакх динчу башхаллашна йукъахь ду: доккха дегӀ, локхалла, боккха корта, йуьх шуьйра хилар, хьаж чӀогӀа кхиина хилар, чӀогӀа йоккха масалла, депигментацина тенденци (уггаре хьалха, бӀаьргаш серладовлар), йуьхьан декъан цхьа могӀа хьесапаш[2].
ДӀасабаржар
Кавказан антропологин тайпанан амалехь бу: жӀайшна, балкхаройшна, бацошна, гуьржашна, даьргӀошна[7], гӀалгӀашна, кхарачошна, гӀахгӀумкашна[7], лаьзгашна[8][9][10][11], хӀирашна, рутулашна[12][13][14][15][16], нохчашна.
Схьабовлар
Кавказан вариант схьайаларх лаьцна аьлча, дуьхь-дуьхьал лаьтташ йолу ши гипотеза хьалха йаьккхина: автохтонан (М. Г. Абдушелишвилин, В. П. Алексеев, кхин а белхаш тӀехь кхиъна) а, миграцин (Кховдийнарг Г. Ф. Дебец) а[2].
Йехачу хенахь автохтонан кхиаран гипотеза — тӀекхача йиш йоцчу лаьмнийн хьелашкахь изоляци — тӀечӀагӀйо оцу регионашкахь дина палеоантропологин карийнарг анализ йарца. В. П. Алексеев тешна вара, кавказхойн бахархойн тоба кхиъна оццу махка тӀехь, тахана ша дӀалоцуш йолчу, уггаре а ширачу бахархойн антропологин билгалонаш ларйаран жамӀехь, хила тарло неолитан йа лакхарчу палеолитан замане кхаччалц йолу, палеоевротайпанан йукъа йогӀуш йолу[17].
Иштта гергара билгалонаш йолу комплекс билгалйолу цхьа могӀа бахархойн кхечу лекхачу лаьмнин кӀошташкахь бехачу. Царна йукъахь йу Къилба Европин (Албани, Ӏаьржаламанчоь, Македони) махкахь дӀасакъаьстина бахархойн тобанаш. Иза, баккхий, шуьйрайуьхьйолчу, боккха мара болчу ареалан бахархой бу, баьржина Кавказан лаьмнашкара йерриг Европин ламанан асанца, Пиренейшна тӀекхаччалц. Дуьххьара и специфика билгалйаьккхинарг вара И. Деникер. ХӀинца хӀоттийна, динаран тайпа, и цӀе йелира антропологин комплексна, шен схьадалар лардо, мел кӀезга а, Европин мезолитан а, хьалхарчу неолитан а бахархошка, царна иза чӀогӀа билгало йолуш хилла. Географин а, къаьмнийн а факторша бахьана долуш изоляцин хьелашкахь автохтонан кхиар бахьана долуш, цу ширачу чкъоьран башхаллаш ларйина йу таханлерчу дийне кхаччалц[2].
Билгалдахарш
- ↑ Романчук А. А. Кавкасионский антропологический тип в свете гипотезы «восточной популяции»: вопрос о древности. Молдова, Кишинёв // «Stratum plus. Археология и культурная антропология» : журнал. — 2013. — № 2. — С. 259—282. — (E-ISSN 1857-3533) 1608-9057 (E-ISSN 1857-3533).
- ↑ 1 2 3 4 Богатенков Д. В., Дробышевский С. В., п. 6.2.4.; (Архивировано 20 мая 2011.).
- ↑ 1 2 Алексеев В. П. Происхождение народов Кавказа. djvu.online. М.: «Наука» (1973). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 12 январь.
- ↑ Восточная литература, с. 203—204.
- ↑ Грузинская Советская Социалистическая республика / (Л. И. Маруашвили Ч. III. Природа. § Рельеф.) // Гоголь — Дебит. — М. : Советская энциклопедия, 1972. — (Большая советская энциклопедия#Третье издание / гл. ред. А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 7).
- ↑ Богатенков Д. В., Дробышевский С. В., п. 5.5.3.].
- ↑ 1 2 Гаджиев А.Г. Данные по палеоантропологии Дагестана. Махачкала, 1962
- ↑ М. Ш. Ризаханова. К вопросу об этногенезе лезгин // Лавровские (Среднеазиатско-Кавказские) чтения, 1998–1999 гг.: Крат. содерж. докл.. — 2001. — С. 29.
- ↑ Гаджиев А. Г. Происхождение народов Дагестана (По данным антропологии). Махачкала 1965. стр. 113. Цит. по Гаджиев Г. А., Ризаханова М. Ш. Лезгины. В кн. Народы Дагестана / Отв. ред. С. А. Арутюнов, А. И. Османов, Г. А. Сергеева. — М.: Наука, 2002. ISBN 5-02-008808-0 стр. 378Оригиналан текст(оьр.)Для кавкасионов-лезгин характерны сравнительная удлинённость лица, более выраженная пигментация, развитый третичный волосяной покров.
- ↑ Алексеев В. П. Некоторые вопросы происхождения народов Дагестана в свете антропологии Северного Кавказа // Учёные записки ИИЯЛ Дагестанского филиала АН СССР. Т. XIII. Махачкала, 1964 стр. 160. Цит. по Гаджиев Г. А., Ризаханова М. Ш. Лезгины. В кн. Народы Дагестана / Отв. ред. С. А. Арутюнов, А. И. Османов, Г. А. Сергеева. — М.: Наука, 2002. ISBN 5-02-008808-0 стр. 378
- ↑ Расы Кавказа. Иван Иванович Пантюхов. racology.ru. ТӀекхочу дата: 2022 шеран 20 февраль. Архивйина 2022 шеран 20 февралехь
- ↑ Евстигнеев Ю. А. Россия: коренные народы и зарубежные диаспоры (краткий этно-исторический справочник). — Litres, 2008. — 330 с. — ISBN 9785457236653.
- ↑ Мая Павловна Абрамова, Владимир Иванович Марковин. Северный Кавказ: Историко-археологические очерки и заметки. — РАН. Институт археологии., 2001. — С. 210. — ISBN 581250122X, 9785812501228.
- ↑ Российская академия наук. Кабардино-Балкарский научный центр. Институт гуманитарных исследований. Исторический вестник, Объемы 1-2. — ГП КБР «Республиканский полиграфкомбинат им. Революции 1905 г.», 2005.
- ↑ Московский государственный университет им. М.В. Ломоносова. Вопросы антропологии, Выпуски 46-48. — Изд-Во Московского Университета, 1974.
- ↑ Юрий Андреевич Евстигнеев. Российская федерация. Народы и их подразделения. — Издательство С.-Петербургского университета, 2003. — 221 с.Оригиналан текст(оьр.)Антропологически рутульцы относятся к варианту кавкасионского типа европеоидной расы.
- ↑ Алексеев, 2009, с. 231.
Литература
- Алексеев В. П. Происхождение народов Кавказа: краниологическое исследование // Избранное. — М.: «Наука», 2009. — Т. 5. — 320 с. — ISBN 978-5-02-035547-7.
- Восточная литература. Бакиханов Аббас-Кули-ага // Гюлистан-и Ирам. — Баку: Элм, 1974. — 203-204 (Коммент. 8 ко Введ.) с.
- Курдов К. М. К антропологии лезгин. Кюринцы : Отдельный оттиск из «Русского антропологического журнала». — М.: Типо-литография А. В. Васильева, 1901. — № 3, 4. Архивйина 2014 шеран 4 мартехь.
- Богатенков Д. В., Дробышевский С. В. «Введение в антропологию» : Российский университет дружбы народов, Учебный курс для студентов, обучающихся по специальности «Психология». — см. на сайте Института международных программ РУДН (imp.rudn.ru) (Хьаьжина 8 мартехь 2015); старая версия на сайте Института дистантного образования РУДН (www.ido.edu.ru)(ТӀе цакхочу хьажорг — истори, копи) Теллина 2014 мартехь 8.