Ӏалхан-ГӀалин гӀала
Ӏалхан-ГӀалин гӀала (оьрс. Алханкалинское городище) — аланийн оьздангаллин хьалхара муьран йуккъера хӀолламех цхьаъ йу Къилбаседа Кавказехь вайн эрал II—V бӀешераш а, I—XIII бӀешерашкара, шен барамца, дуьхьалонан системин а, доккха оьздангаллин чкъор бахьнехь лара мегар ду хьалхарагӀалин цивилизаци. Шира гӀала лаьтта Соьлжин берд тӀаьхь Ӏалхан-ГӀала йуьртан уллехь Нохчийн Республикехь. Талламаш бинчу академик В. Б. Виноградовн[дӀайаккха кеп] а, кхечу а Ӏилманчийн а ойланашца, нисса оцу меттигехь лаьттина Ӏалхан-ГӀалин гӀала йолчохь Аланин пачхьалкхан шира коьрта гӀала — МаӀас[дӀайаккха кеп].
Талламан истори
Российн импери
Нохчийчоьнан махка тӀехь шира оьздангаллаш толлуш хьалхарниг лоруш ву В. И. Долбежев, БуритӀера реалан ишколан хьехархо. Археологин комиссин цӀарах цо 20 шарахь (1884 шарера 1904 шаре кхаччалц) шуьйра стационаран а, талламан а болх бира Къилбаседа Кавказан шира хӀолламаш толлуш, борзанан оьмарера йуккъера бӀешерашка кхаччалц[1].
Империн археологин комиссин председатель А. А. Бобринскийс таллам бина 1888 шарахь Ӏалхан-Чуртан аридан тогӀи чохь. Цуьнан куьйгаллица дӀабаьхьира Соьлжа-ГӀалин кӀоштахь ахкарш дӀадаьхьира йоккха майдахь, БухӀан-Йуртахь, Ӏалхан-Йуртахь, Ӏалхан-ГӀалахь, ГӀуларехь, кхин дӀа къилба-малхбузехь Хьалха-Мартан тӀекхаччалц. Бобринскийс билгалдаьккхира дуккха дӀабоьхкина меттигаш[2]. Цхьа могӀа дӀадиллина дӀабоьхкинчу меттигашкахь хилла скифийн а, цӀарматийн оьздангаллин а комплексаш. Цу къинхьегаман жамӀех цхьаъ хилла Ӏалхан-Кала юьртана уллохь Соьлжа хин аьрру бердаца йоккха нах беха меттиг карор.
Оцу хеннахь Соьлжа-ГӀалин кӀоштахь теллина масех каш П. С. Уваровас[3]. ГӀулара уллера цхьана барз чохь бахархошна карийра дашо, иза лаьттара чӀорах тӀедоьхкина кхаа коьртах. И хаза хӀума, йина тӀаьхьараскифийн йа хьалхарацӀарматийн хотӀехь вайн эрал VI—V бӀешераш, схьаийцира Уварова Просковягара, дӀайелира Ӏалашйан Пачхьалкхан Историн музей.
Советийн зама
1936 шарахь дуьйна археологийн тобано, масала, А. П. Круглов, С. Н. Аносова, Ю. В. Подгаецкий, А. В. Мачинскийс а дӀадаьхьира ахкарш. Сийлахь-Боккха Даймехкан тӀом болчу хенахь Нохчийчохь Российски Ӏилманийн академин археологин институто (ГАИМК) оццул кхиамца дӀаболийна талламаш йукъахбевлира. Соьлжин гӀаланашкахь а, Ӏалха-ГӀалахь а толлуш бина болх кхидӀа а дӀабаьхьира археологаша Т. М. Минаевас а, Н. И. Штанькос а, М. П. Севостьяновс а, цара тӀом дӀабирзинчул тӀаьхьа беркате талламан белхаш дӀабаьхьира[4].
Ӏалхан-ГӀалин гӀалин шира саьлнаш таллар дӀадаьхьира Пачхьалкхан Историн музейн Къилбаседакавказан археологин экспедицин археологийн тобано, тӀаьхьа — ССРС Ӏилманийн Академин археологин институтан. Ахкарш дӀадаьхьира Е. И. Крупновн куьйгаллица Соьлжа-ГӀалин кӀоштахь Ӏалхан-ГӀалин йистехь. Ӏалхан-ГӀалин гӀала боккха хӀоллам бу тӀаьхьарацӀарматийн хенан а, йуккъерабӀешерийн а. ХӀолламан барамаш гонахьара асанца 1,5 км сов бу[5].
Ӏалхан-ГӀалин уллохула чекхболура шира йохк-эцаран некъ. Шира Черказийн некъ Алханчурт тогӀи чухула къилбаседехьара малхбузехьа боьдура, Ӏаьржа хӀорд Каспий-хӀордаца а, ГӀирма ДегӀастанца а, ГӀажарчоьнца а вовшахтухуш. ГӀала лаьтта Соьлжа хин аьрру лекхачу а, ирчачу а бердаца, 100 гектар гергга майда йолуш. Цитаделан кегий йисина меттигаш, ларйаран кхо дуьхьалонан саьнгар йара, чувоьдучу кевнашца. ТӀулган пенийн а, кевнийн чӀагӀонийн а ларраш билгалйаьхна. Оьздангаллин гаьннийн стоммалла 1,2 —3,3 метр йу[6].
Археологин ахкарш дӀадаьхьира ша лаьттачу гӀалин майданахь, цуьнан цӀе тиллина «Денена барз». Белхаш дӀабаьхьначу меттигехь оьздангаллин чкъор 4 метрал сов дара. Таллам бечу хенахь латта аьхкира 1,1 м кӀоргене кхаччалц, цуьнан аьтто хилира тӀаьххьара (лакхара) конструкцин кхоъ чкъор каро. ЦӀийнан а, коммуналан а гӀишлош йохор хилла, схьагарехь, кест-кеста цӀераш йалар бахьана долуш, церан ларш йух-йуха а гуш хилла ахкаршкахь[7].
Талламан хаамашна тӀе а тевжаш, археологаша цхьа могӀа жамӀаш дина, цу меттигера дӀабаханчу бахархошна йукъахь кхиъна оьздангалла а, леррина пхьегӀаш йар хиларх лаьцна. Металлургин аьчкан овкъарш кароро чӀагӀйо металлургин арахецаран гипотеза. Оьздангаллин тӀегӀанехь дукха хьайбанийн даьӀахкаш хиларо тоьшалла до хьайбанаш лелорехь шуьйра говзалла хилар. Йалта охьург карорша а, бахаман оьрнаш луьста хиларо а гойту йуьртабахаман мехала роль. Къилбаседа Кавказан махка тӀе къилбседа ӀаьржахӀордан ширачу колонешкара кхаьчначу оьздангаллин тӀегӀанехь, III-гӀа бӀешеран хьалхарчу декъера сирла-поппаран кхабанан дакъош а карийна. ТӀаьххьара баккхий археологин талламаш бина ширачу меттиган махка тӀехь 1965—1968 шерашкахь гӀараваьллачу археолога, академика Виноградовс. Цу кепара, Виноградовс цу хӀолламан тайп-тайпанчу меттигашкахь 11 ахкарш дина, цо куьйгалла дечу археологин талламаша аьтто бира цуьнан 24 эзар сов шира заманан артефакташ каро[8]. ГӀала дийна хилла вайн эрал VII—IV бӀешо хьалха а, вайн эран I—XIII бӀешерашкахь а[8].
Бинчу талламийн жамӀашца, академика Виноградовс а, кхечу Ӏилманчаша а, масала, Н. А. Карауловс, В. Ф. Минорскийс, хӀоттийна Ӏалхан-ГӀала хиллачу меттехь хилла шира Аланин коьрта шахьар — МаӀас. Оцу гипотезана шен агӀончаш карийна историкийн Е. А. Крупновн, В. А. Кузнецовн, Н. П. Гриценкон[9].
Ӏалхан-ГӀалин гӀалин оьздангаллин кӀоштахь 20 сов нах дӀабоьхкина баьрзнаш ду, царех цхьадерш дохийна ду. Карарчу хенахь баккъалла а кхерам бу и ширачу заманан историн хӀоллам буьззина хӀаллакбаран[10].
Российн Федераци
2025-чу шеран апрель баттахь археологийн тобанна карийна цхьана гу тӀехь меттах ца даьккхина каш. Российн Ӏилманийн Академин археологин институтан лакхара белхалочо Малашев Владимира хаам бира иштта: - Вай ду Аланийн оьздангаллин элитийн каш охкучехь, цуьнан терахь ду IV бӀешарахь. Цу каш чохь карийнарг алссам хиларо чӀагӀдо, и боьрша стаг дӀавоьллинчу меттиган йукъараллин лакхара хьал хилар. Иза ша-тайпа комплекс йу, хӀинццалц вайн Къилбаседа Кавказан махка тӀехь ца хилла йолу.
Ӏилманчашна карийри хӀара хӀуманаш: кхо хӀума диттан герзан, дозан арахьара металлин пхьегӀаш, говрийн гӀирс хазнашца, дешин хи дилларца, кхин а доьхка[11][12].
Билгалдахарш
- ↑ Мамаев Х. М., 2014.
- ↑ Бобринский А. А., 1891.
- ↑ Уварова П. С., 1900.
- ↑ Крупнов Е. И., 2008.
- ↑ Байсаров.
- ↑ Нарожный Е. И., 2016.
- ↑ Достояние планеты.
- ↑ 1 2 Арсанукаев Р. Д., 1990.
- ↑ Висенгереев.
- ↑ Гущина.
- ↑ Обнаружено непотревоженное погребение раннего этапа Аланской культуры(бил-боцу.). nauka.tass.ru (2025 шеран 21 апрель). ТӀекхочу дата: 2025 шеран 8 июль.
- ↑ Элитное погребение IV века с сокровищами раскопали в Чечне(бил-боцу.). rodina-history.ru (2025 шеран 22 апрель). ТӀекхочу дата: 2025 шеран 8 июль.
Литература
- Алхан-Юрт // Отчет Императорской археологической комиссии за 1882—1888 гг. — СПб.: Типография Императорской Академии Наук, 1891. — С. CCLII—CCLXIII.
- Арсанукаев Р. Д. Глава III. Памятники Аланской материальной культуры на территории Чечено-Ингушетии // Вайнахи и Аланы (на правах диссертации). — Грозный, 1990. — 235 с.Архивировано 16 мартехь 2021 года.
- Ахматова М. Т. Из истории полевого изучения Алхан-Калинского комплекса памятников в Чечне // Известия СОИГСИ. Школа молодых ученых. Научный журнал : журнал. — Владикавказ, 2014. — № 11. — С. 61—70.
- Бурков С. Б. Алхан-Калинский комплекс памятников как исторический источник (по материалам научных публикаций и данных полевых отчётов) // Российский Кавказ: социокультурные, экономические и политические аспекты истории, материалы к историко-археологическому изучению региона. Доклады и сообщения 22 международного семинара Кавказоведческой Школы В. Б. Виноградова. / отв. ред. Дударев С. Л. — Армавир: Дизайн-студия Б, 2018. — Т. 10. — С. 159—174. — 214 с. — ISBN 978-5-6041246-4-2.
- Виноградов В. Б. Военно-фортификационные аргументы алхан-калинского Магаса // Материалы и исследования по археологии Северного Кавказа. — Армавир: Армавирский государственный педагогический институт, 2003. — Т. 2. — С. 99—104.
- Крупнов Е. И. Древняя история Северного Кавказа. — М.: Изд-во АН СССР, 1960. — 520 с. — 2000 экз.
- Крупнов Е. И. Средневековая Ингушетия. — 2-е издание. — Магас: «Сердало», 2008. — 256 с. — 5000 экз. — ISBN 978-5-94452-084-5.
- Мамаев Х. М., Мамаев Р. Х. О деятельности В. И. Долбежева по археологическому изучению Чечни в 80-х гг. XIX в. // Проблема социально-политического развития народов Северного Кавказа в последней трети XIX - начале XX веков. Материалы всероссийской научно-практической конференции, посвящённой 100-летию начала Первой мировой войны. — Грозный: Чеченский государственный университет, 2014.
- Нарожный Е. И. Локализация города Магаса "продолжает оставаться дискуссионной, а, возможно, и никогда окончательно не решенной" // Apriori. Серия: Гуманитарные науки : журнал. — Краснодар: ИП Акелян Н. С., 2016. — № 4. — 2309-9208.Архивировано 12 апрелехь 2018 года.
- Фоменко В. А. К вопросу о локализации средневекового Магаса // Исторические, философские, политические и юридические науки, культурология и искусствоведение. Вопросы теории и практики : журнал. — Тамбов: ООО Издательство «Грамота», 2014. — Вып. 11—2. — С. 170—173. — 1997-292X.Архивировано 18 мартехь 2021 года.
- Чечня // Материалы по археологии Кавказа, собранные экспедициями Московского археологического общества / под ред. и с предисл. гр. Уваровой. — М.: Типография А. И. Мамонтова и К°, 1900. — Т. 8 : [Могильники Северного Кавказа графини Уваровой]. — 381 с.
- Белокуров С. А. Выпуск 1-й. 1578 - 1613 гг. // Сношения России с Кавказом.. — М.: Университетская типография, Страстной бульвар., 1889. — 584 с.
Хьажоргаш
- Алхан-Калинское городище. «Достояние планеты» (2016 шеран 21 июнь). Архивйина 2020 шеран 27 ноябрехь
- Археологические исследования Алхан-Калинского городища. grant.rfh.ru (2014). — Карточка проекта, поддержанного Российским гуманитарным научным фондом.
- Байсаров М. В Чечне возобновили раскопки памятника раннего Средневековья - Алхан-Калинского городища. ТАСС (2014 шеран 12 август). Архивйина 2021 шеран 11 октябрехь
- Висенгереев М. Магас – город-крепость на Северном Кавказе. ИА Чеченинфо (2009 шеран 17 ноябрь).
- Гущина Т. Археологи ведут раскопки на месте древнего городища в Чечне. «Комсомольская правда» (2013 шеран 20 октябрь). Архивйина 2015 шеран 25 апрелехь