Ширк
Ширк (Ӏаьр. شرك) — исламехь ма-дарра аьлча: АллахӀ-делан накъост валар а[1], иза воцучунна охьатӀеӀар а ду. Иза, бусалба динехь ма-аллара, уггаре а доккха къа ду, Дала цкъа а гечдийр доцу, и Ӏамал йинарг, иза къа хиларх кхеттачул тӀаьхьа, тоба дича бен[2].
Му́шрик — ширк лелош верг, амма хӀора ширк деш верг мушрик вац: цу тӀехь луьра бехкамаш бу, оцу теманах такфир олу.
Ширк, бусалба нехан агӀор хьаьжча, доккха а, жима а декъалуш ду[3]. Доккха ширк бусалба динера аравоккхуш ву, ткъа цу йукъадогӀу АллахӀ воцчунна Ӏибадат дар, Дала низаме даьхначу Ӏибадатийн кепех цхьаъ, иштта бозбанчалла, и.дӀ.кх.а. Жима ширк даккхийчу къинойх тера ду, масала рия (дика Ӏамал гайтар), АллахӀ воцчуьнца дуй баар, иштта кхидӀа а.
Ширк бохучуьнан маьӀна
«Ширк» боху дош ма-дарра аьлча «ши хӀума цхьатерра дар» бохург ду. ШариӀатехь ширк бохург — Дела а, цуьнан кхолламаш а цхьана Делан амал лоруш долчу хӀуманна тӀехь цхьатерра хилар ду. Оцу даржера ширк кхаа тайпане декъа мегар ду[4]:
- АллахӀан «элаллехь» ширк дар (ар-рубуби́йя). Кхечу кепара аьлча, кхолларшна Везачу Элан бен доцу аматаш дӀатохар (Ӏаламан кхоллар, дайар, урхалла дар, и. дӀ. кх. а).
- АллахӀан цӀерашца а, сифаташца а ширк дар(ал-асма ва-с-сифат). Вуьшта аьлча, Къуръан чохь я Мухьаммадан (Делера салам-маршалла хуьлда цунна) Суннатехь йийцинчу АллахӀан цӀарех йа сифатех цхьаъ йолуш кхолларна цӀе тиллар.
- АллахӀана Ӏибадат дарехь ширк (ал-убудиййа). Ламаз дар, марха кхабар, йа АллахӀана доцург кхин муьлхха а Ӏибадат дар. Бусалба динехь АллахӀ бен вац Ӏибадат дан хьакъ лоруш.
Исламан тексташкахь ширках лаьцна
Къуръан чохь а, Мухьаммад пайхамаран (Делера салам-маршалла хуьлда цунна) суннатехь а дуккха а хьахийна ду ширках лаьцна а, иза лелорна Делан таӀзар хиларх а, къематдийнахь мушрикийн гӀайгӀане чаккхе хиларх а лаьцна[4]. Къуръан чохь ширк «гечдан йиш йоцуш» хилар а, массо а хила тарлучу къинойх уггаре а даккхий хилар а дуьйцуш долу аяташ ду:
Воистину, Аллах не прощает, когда к нему приобщают сотоварищей, но прощает все остальные (или менее тяжкие) грехи, кому пожелает
— Сура Ан-Ниса, 48 аят
Тебе и твоим предшественникам уже было внушено: «Если ты станешь приобщать сотоварищей, то тщетными будут твои деяния и ты непременно окажешься одним из потерпевших убыток».
— Сура Аз-Зумар, 65 аят
Не ешьте из того, над чем не было произнесено имя Аллаха, ибо это есть нечестие. Воистину, дьяволы внушают своим помощникам препираться с вами. Если вы станете повиноваться им, то окажетесь многобожниками.
Ширк даларан бахьанаш
Къуръанца а, Мухьаммад пайхамарера (Делера салам-маршалла хуьлда цунна) схьадогӀучу Ӏадаташца а дуьххьара ширк гучудаьлла Нухь пайхамаран заманахь. Цу гонахь ширк кхолладаларан бахьана хилла, дӀакхелхинчу дикачу нехан (церан цӀераш: Вадд, Сува, Ягус, Яук, Наср) тӀех сов сийдар, эххар а царна Ӏибадат даре кхачийна[5]. Къуръан тӀехь боху:
Они сказали: «Не отрекайтесь от ваших богов: Вадда, Сувы, Йагуса, Йаука и Насра». Не приумножай же беззаконникам ничего, кроме заблуждения!
— Сура Нух, 23—24
Цуьнан бахьана дийцина Ибн Ӏаббасан хьадисехь:
Идолы, которым поклонялся народ Нуха, позднее появились в среде арабов. Вадду поклонялось племя Килаб в Даумат аль-Джандале, Суве — племя Хузейл. Йагусу сначала поклонялось племя Мурад, а затем — Бану Гатыф в местечке Джауф, возле Сабы. Йауку поклонялось племя Хамдан, а Наср находился у химьяритов, в семье Зуль-Кила. Именами этих идолов звали праведных мужей из народа Нуха. Когда они умерли, сатана внушил их соплеменникам воздвигнуть истуканов в местах, где они часто сидели, и назвать этих истуканов их именами. Они сделали это, но тогда никто ещё не поклонялся им. Когда же это поколение умерло и исчезло знание, им стали поклоняться.
— Сахих аль-Бухари, хадис №4920
Хьажа кхин а
- Почитание могил в исламе
- Культ святых в исламе
Билгалдахарш
- ↑ Салих Фаузан. Книга единобожия 11.
- ↑ Священный Коран 4:116.
- ↑ Салих Фаузан. Книга единобожия.
- ↑ 1 2 Кулиев, 2006, с. 20.
- ↑ Кулиев, 2006, с. 21.
Литература
оьрсийн маттахь
- Али-заде А. А. 905 // Исламский энциклопедический словарь. — М. : Ансар, 2007. — 400 с. — (Золотой фонд исламской мысли). — ISBN 5-98443-025-8.
- Ермаков Д. В. Ширк // Ислам: энциклопедический словарь / отв. ред. С. М. Прозоров. — М. : Наука, ГРВЛ, 1991. — С. 300.
- Салих ас-Сухейми, Абд ар-Раззак аль-Бадр, Ибрахим ар-Рухейли. Основы веры в свете Корана и Сунны / Факихи А.Н, А. аль-Гамиди, пер. с ар. Кулиева Э.Р.. — 2. — Москва: UMMAH, 2006. — 288 с. — ISBN 5-94824-071-1. ;
кхечу къоман маттахь
- S̲h̲irk / Gimaret D. // Encyclopaedia of Islam. 2 ed. — Leiden : E. J. Brill, 1960—2005.(мехах)
