Вигюр

Вигюр[1] (исл. Vigur, исландин алар: [ˈvɪːɣʏr̥] (Аз ладогӀа)) — Исландин къилбаседера Исафьярдардьюп айманера жима гӀайре (Вестфирдир регионера Судавикюрхреппюр йукъаралла)[2]. ГӀайре девза шен хӀордан олхазарийн йаккхийчу колонешца, башха дукха атлантикин пуффинашца а, ламастан эйдеран месаш лахьор а.[3]

Этимологи

Исландин дуккхатомийн энциклопедин арахецаран «Landið þitt Ísland» авторийн хетарца[3], шен цӀе гӀайренна кхаьчна гӀоьмукъан йуьхьиг санна ша кепара хотӀах. Оцу хеннахь цхьацца фермерийн тӀаьхьенаш, масех бӀешарахь баьхна Вигюр тӀаьхь, лору, гӀайренан цӀе йелла церан цхьаьна ден цӀарах — хьалха охьахиинчу, цуьнан цӀе йа куньйа Вигюр хилла[4].

Географи

ГӀайре лаьтта бердана гергарчу хьесапехь 2 км генахь Хест-фьорда а, Скётю-фьорда а фьордан комплексехь Исафярдарджуп, Тьалдтаунги а, Эгюрнес а мерошна йукъахь. ГӀайренан йохалла къилбаседехьара къилбехьа агӀор 2 километр гергга йу, ткъа уггаре йоккха шоралла 400 метр ю; майда 0,6 км² гергга йу, ткъа хӀордан тӀегӀанал лакхалла 60 метрал сов яц (Борган тарх 60 м лекха бу). Вигюр — шолгӀа гӀайре йу шен майданца Малхбузера фьордашкахь, Айдейла тӀаьхьа[3].

Вигюрехь уггаре а йаккхийчу исландин колонех цхьаъ йу Атлантикин пуффин, иштта наггахь бен ца хуьлу Исландин чистикийн колони. ГӀайрен тӀехь дукха полюсан крачка, эйдер, кхин а арктикин хӀордан олхазарш ду гӀайрен тӀехь бен беш.[3]

Амал

Дуьххьара Вигюр хьахадо байтин кийсиг тӀаьхь 1194 шарахь[3]. И байт йалайо XVII бӀешеран йуккъера куьйгайозанехь «Kvæðabók úr Vigur» (нох. Вигюрера байтийн жайна)[5], иза хьалха йара Магнус Йоунссонан (1637-1702) – дешна а, хьал долу а лаьттан долахо, ваьхна Вигюр тӀаьхь, хобби хилла исландин куьйгайоза гулдар, гуламехь.[3]

Эйдеран промысел

Вигюр тӀаьхь ламаста промысел йу гагин месаш гулйар а, кечйар а[3]. И олхазар цӀахь лелош дацахь а, цуьнан гуттаренна а бен баран меттигаш йевзаш хиларо а, адамаш хиларца уьш доьлла хиларо а гӀайрен тӀехь месаш гулйар мелла а атта операци йина. ХӀора шарахь 3500 гергга пара эйдерша бен бо Вигюрехь, шайн бенашна тӀехь сира месаш йуьту цара, иза стечо схьайоккху шен накхана а, гайн а тӀера. Фермеро гулйо месаш, кӀорнешна бен бан хан чекхйаьллачул тӀаьхьа, кӀорнеш бен чуьра арадевлча. Эйдеран месаш йакъайо, дӀасакъастайо, куьйга цӀанйо.

Галерей

Билгалдахарш

  1. [[[:Кеп:Инструкции по русской передаче географических названий/ссылка]] Инструкция по русской передаче географических названий Исландии] / Кеп:Инструкции по русской передаче географических названий/ответственный. — М., Кеп:Инструкции по русской передаче географических названий/год. — Кеп:Инструкции по русской передаче географических названий/ с. — Кеп:Инструкции по русской передаче географических названий/ экз.
  2. Hans H. Hansen. Íslandsatlas 1:100 000(исланд.) / Rits. og framl. Örn Sigurðsson. — 5. útg. — Reykjavík: Mál og menning, 2015. — P. 53. — 215 p. — 1000 экз. — ISBN ISBN 978-9979-3-3494-1.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Þorsteinn Jósepsson, Steindór Steindórsson, Páll Líndal. Vigur // Landið þitt Ísland : L-R : í 6 bindum. : bindi. 3 : [исланд.]. — 3. útg. — Reykjavík : Örn og Örlygur, 1982. — P. 103. — 340 p. : mynd., kort. — (Saga og sérkenni þúsunda staða, bæja, kauptúna, héraða og landshluta ásamt hundruðum litmynda). — 5000 экз.
  4. Ásgeir Svanbergsson. Vigurætt : niðjatal Þórðar Ólafssonar stúdents og bónda í Vigur og kvenna hans Margrétar Eiríksdóttur og Valgerðar Markúsdóttur : [исланд.] : í 10 bd. / Ættfræðistofa Þorsteins Jónssonar. — Reykjavík : Líf og saga, 1992. — Т. 6, кн. Ættir íslendinga: Niðjatal. — P. 21. — 348 p. — ISBN 9789979590507.
  5. Kvæðabók úr Vigur (исл.). handrit.is. Landsbókasafn Íslands - Háskólabókasafn. ТӀекхочу дата: 2021 шеран 29 ноябрь. Архивйина 2021 шеран 29 ноябрехь