ГӀаймакхаш

ГӀаймакхаш — нохчийн, оьрсийн[1][2][3], немцойн кухнийн даар[4], кхин а кавказан[5] а, кхечу а кухнин даар. ГӀаймакхаш дотту кочу бедах зайлин тӀаьхь.

Оьрсийн гӀаймакхаш ялтах до дрожжин бедах. Хьалха дохку довха долуш даьттанца йа тӀайнца. Иштта дуу Ӏевнца, дакъийна йа кӀур боьлла чӀерашца[6] а, муьлхха а кхин гарнирца. Уьш тайп-тайпанчу кхачанашца дуьзна хила мега: кӀалд, жижиг, дуга, жӀалийн нускалш, варени, Ӏежаш[7][8][9]. ХӀирийн а, нохч-гӀалгӀайн кухнешкахь гӀаймакхаш до дама а, ахьар а иэдой[5].

Малхбузан Европехь а, Йуккъера Азехь а гӀаймакхаш до теза бедах[1]. ГӀаймакхаш фр. crêpe дотту Францехь, Австрехь, АЦШ[10].

Тайп-тайпана къаьмнийн гӀаймакхаш: мордовийн пачат, болгарийн палачинкаш, мажарийн-карпаташнадехьара палачинта, полякийн налесникаш, украинийн-белоруссийн налистникаш, монголийн гамбир, хӀиндийн доса, эфиопийн ынджера, венесуэлийн качапа.

Истори

undefined
undefined

Дар

ГӀаймакхашна совсийна бедах до йа совсонза хьесапца. Цунна йукъа йу: дрожжеш, дама, хи, (йа) шура, хӀоьаш, лалийна даьтта йа маргарин, туьха, шекар. Бод шозза хьалабоуьйту. Дика йохйина зайлин чу даьтта а хьокхий чубутту коча бод, цхьабосса баржабо иза тӀехулахула. Доттий вукха агӀор хорцу[7][8].

Цхьаьна хӀуманца гӀаймакхаш: Кхин тӀе сурсат схьаоьцу (кечдина жижиг, чӀара, кӀалд, кхехкийна хӀоьаш, бецаш, кхаьрзина хох, кхин дерг), уьш ота, дуткъа чкъор дуьллу зайлин тӀе, тӀехула чорпа а йуттий кхехкадо вуьшта санна[9].

ЦӀен дуган гӀаймакхаш совсин бедах: цӀен дуган деман тӀе кхихкина хидутту, дика иэйо цхьаьна тайпана чорпа хиллалц. Мелла а шелдой, тӀетуху хих иэйина дрожжеш, хьала боуьйту бод. ТӀейутту шура, дисина дама, туьха, шекар. Чорпа шозлагӀа хьалайеъча, дотта[9].

ГӀаймакхийн чорпан йукъа йогӀу самсадоккхург (сода[11]) дрожжин меттана. Туькнахь кийча деман ло хуьлу шеца йекъа шура, хӀоийн хӀур, туьха, шекар, самсадоккхург йолуш.

Билгалдахарш

  1. 1 2 Похлёбкин, 2015.
  2. Величко Е. М. и др. Солнце со сковородки // Русская народная кухня. — М.: Колос, 1992. — С. 236—244. — 303 с.
  3. Лутовинова И. С. Блин // Слово о пище русской. — СПб.: Авалон, 2005. — С. 75—82. — 288 с.
  4. Сырников М. П., Робинов О. Ю. Монастырская кухня Архиван копи 2021 шеран 25 июлехь дуьйна Интернетан архив#Проекташ — М.: Эксмо, 2021 — ISBN 978-5-04-115830-9
  5. 1 2 Кавказская кухня. — М.: Просвещение, 1992. — С. 232, 250. — 384 с.
  6. Похлебкин, 2015.
  7. 1 2 Блины. Блинчики // Краткая энциклопедия домашнего хозяйства. Том 1. — М.: Большая советская энциклопедия, 1959. — С. 49—50. — 772 с.
  8. 1 2 Кулинария, 1955.
  9. 1 2 3 Ковалёв Н. И. Блины, блинчики, оладьи // Блюда русского стола. — СПб.: Лениздат, 1995. — С. 98—105. — 317 с.
  10. (франц.) Crêpe // Larousse gastronomique. — P.: Larousse, 1997. — С. 756. — 351—354 с.
  11. Похлёбкин В. В. Блины (Русская кухня) // Национальные кухни наших народов. — М.: Лёгкая и пищевая промышленность, 1983. — С. 42—44. — 304 с.

Литература

  • Похлёбкин, Вильям Васильевич. Блины // Кулинарный словарь. — М.: Издательство «Э», 2015. — С. 36. — 456 с. — 4000 экз. — ISBN 978-5-699-75127-3.
  • 2207. Блины (с. 727—728). 2278. Блинчики (с. 745—746) // Кулинария / Гл. ред. М.О. Лифшиц. — М.: Госторгиздат, 1955. — 960 с.
  • Сокольский И. «У них на масленице жирной водились русские блины» // Наука и жизнь : журнал. — 2014. — Вып. 2. — С. 108—113. — 0028-1263.

Кхин дӀа темана тӀехь