ЖӀайрахойн чӀож

ЖӀайрахойн чӀож (оьрс. Джейрахское уще́лье) — иза долало ЖӀайрахан чӀожан лакхенан къилбаседан агӀон тӀера, къилбехьара къилбехьа дӀасайаьржина, кхузаманан ЖӀайрах эвла шина декъе а йоькъуш[1]. Цхьаболчу авторийн белхаш тӀехь, иштта интермаша-хьостанашкахь а ЖӀайрахойн чӀож билгалдоккхуш гӀалат даьккхина, цуьнан цӀе Армхи (оьрс. Кистинка) хин тогӀина — Кистойн чӀоже кхаччалц йаржийна[1][2].

Билгалдахарш

Литература

  • II часть : Горная Ингушетия (юго-западная часть), Горная Чечня (центральная и юго-восточная части) : топоним. слов. // Топонимия Чечено-Ингушетии : в IV частях (1976—1985 гг.) / Сост. А. С. Сулейманов]], ред. А. Х. Шайхиев. — Гр. : ЧИ кн. изд-во, 1978. — 289 с. — 5000 экз.
  • Сампиев И. М. Гидронимы Кистетии (Кистинского общества Ингушетии) // Сборник научных статей института социальных исследований : [рус.]. — 2019. — С. 176—185.
  • Дахкильгов Ш. Э-Х. По следам легенды // Страницы истории Ингушетии : [рус.] / Сост. Я. С. Патиев. — Нальчик : «Эль-Фа», 2005. — 543 с.