Титикака

Титика́ка Ӏам (испан. Titicaca, кечуа Titiqaqa, аймара Titiqaqa) —Къилбаседа Америкехь уггар боккха Ӏам бу мерзачу хин ницкъаца, и шолгӀа меттиг дӀалоцуш бу лаьттан майданца ( Маракайбо Ӏам тӀаьхьа, иза наггахь бухта лоруш бу). Дукха хьолахь цунах олу дуьненахь кеманаш лела йиш йолу уггар лекха Ӏам[1].

Лаьтта Андийн лаьмнашкахь Альтиплано лаьмнашкахь, Перун Боливин[1] а дозанехь . Уггаре йоккха гӀала — къилбаседехьара бердаца йолу Пуно; Тиванаку гӀала 19 км генахь ю. Дуккха а аймара а, кечуа [2] а меттигаш ю Ӏамна гонаха а, гӀайренаш тӀехь а. Бахархойн цхьа дакъа деха лелачу каьмнийн гӀайренаш тӀехь Урос[3].

Европехь Ӏам дуьххьарлера сурт гайтира 1553 шарахь испанхойн хронико Сьеса де Леон[4].

ЦӀе схьайалар

Титикака цӀе йуьхьанца хьахош йара Исла-дель-Соль гӀайренах, иза лаьтта кечуа маттара titi — «свинец» а, caca — «тӀулг», «лам» а дешнех[5].

Аймара а, кечуа а къаьмнашна юкъахь Ӏам олуш хилла Мамакота[2], кхин а хьалха цуьнах олуш хилла Пукина Ӏам, маьӀна ду иза пукина халкъан махкахь лаьтташ хилар[6].

Физически параметраш

Ӏам тӀера майда йу 8372 км2, цуьнан хин сиз хӀордан тӀегӀанал 3812 м лакхахь ду (сезонан мурехь хийцалуш)[7][8][9]. Ӏам чохь хин температура лаьтта 10—14°C бохург санна, амма бердана уллехь Ӏам дукха хьолахь мерза хуьлу буьйсанна йа шийлачу хенахь[10][6][11].

300 сов хи доьду Ӏам чу, уьш схьадовлу Альтипланона гонаха долчу Ӏаьмнашна тӀера. Титикака Ӏам чу йоьду коьрта пхиъ хин система[12]: Рамис, Коата, Илаве, Уанкане и Сучез[13].

Ӏам чуьра арадолу Десагуадеро хи, дӀадоьду Боливин эндорейн Уру-Уру Ӏам чу[3].Оцу хин Ӏовраш 5 % кӀезиг ю Ӏамийн хин балансан — дукхаха долу хи дӀадоьду Ӏаьнаршца, чӀогӀа мох а, малхан радиаци а бахьана долуш. Хин шоралла гергарчу хьесапехь 1 процент ю, цундела Титикака лоруш ю мерза хи долу Ӏам. Ӏам дерриге а бохург санна дӀакъевлина бу[12].

Геологин истори

Андийн геологин а, фаунин а, Ӏамийн а, кхечу хин Ӏаьмнийн а химин хӀоттам талларо гайтина гергарчу хьесапехь бӀе миллион шо хьалха Титикака Ӏам таханлерачул 3750 метр лахара хилла хилар, хӀордан бух хилла хилар[10]. ХӀордан хин Ӏовран лараш хӀинца а йисина лаьмнин йистошца, бердашца йисина хӀордан акхаройн Ӏовраш[14].

Плейстоценан муьрехь иза хилла боккхачу Ӏаьнан Ӏам Балливиан (испан. Ballivián) дакъа, цу юкъа йогӀура хӀинцалера Салар-де-Койпаса а, Салар-де-Уюни а шера латтанаш, иштта Поопо Ӏам а[15].

Ӏам тӀера фауна

Ӏам ихтиофауна ледара йу, Ӏадатехь мерза хиш долуш йу. Национальни ихтиофауна гойту еккъа цхьана Orestias тайпанан ципринодонтан чӀерий (20 гергга тайпа дуьйцу) а[3], Trichomycteris тайпанан сом а (ши тайпа: T. rivulatus а, T. dispar а). Астроблепус сом Astroblepus stuebeli а ю Титикака Ӏам бассейнан хиш чохь, ша Ӏамехь дӀаязйина яцахь а[16]. 1944 шарахь доктора В. В. Чернавина 1937 шарахь Перси Слейденан экспедицино гулйинчу материалашна тӀе а тевжаш, хийцира Orestias тайпа, цхьа могӀа керла тайпанаш дуьйцуш.Парентис (1984) дӀаяздина Orestias тайпанан тайпанийн тептар. Шен ревизехь Чернавина хьахийна O. cuvieri а, O. pentlandii а гибрид, иштта хила тарлуш йолу O. olivaceus а, O. agassii а гибрид. Ӏам тӀехь Ӏаш йу Telmatobius тайпанан бекъа а[3].

XX бӀешарахь Ӏам чу дӀахецна догӀанан форель Salmo gairdneri (1939 г.) а, детин йистера чӀара Basilichthys bonariensis (1955—56 гг.) а, цуо даккхий зенаш дира Ӏамийн эндемикийн ихтиофаунана[12]. Орестиан доккха тайпа Orestias cuvieriдӀадаьлла 1938 шо даьлча, тӀаьххьара тидам биначу хенахь; кхин тайпанаш тайпанан карарчу хенахь лоруш ду дӀадовларан кхерамехь[3]. Ӏам чохь йолу орестияш паразитийн кепехь лела чӀеран кӀорнешкахь Ӏаш йолу Diplostomum sp., , кийрахь Ӏаш йолу Ligula intestinalis[17].

Ӏам тӀера хин ораматаш кӀезиг тайп-тайпана йу. Тоторан Ӏаьмнаш (Schoenoplectus californicus subsp. tatora) чӀогӀа билгало йу. КӀорга йоцчу меттигашкахь хуьлу азолла хин папоротник, бедан Ӏаьмнаш, пелаган буц, элодея[6].

Хи бухахь бина археологин талламаш

  • 2000 шеран августехь италхойн дайверийн а, археологийн а тобано карийра тӀулган террасу, 2000 шеран августехь италхойн дайверийн а, археологийн а тобано карийра тӀулган терраса, лоруш йу шира тротуар, хин бухахь 30 метр кӀоргенехь, гергарчу хьесапехь 1 километр еха пен, адаман коьртан тӀулган скульптура, дагалоьцу цунах тера тӀулган скульптураш Тиванаку гӀалахь (Титикака Ӏамна 19 км генахь йу)[18]. Карийнарг ​​1500 шо хьалха ду аьлла хета. Меттигерчу легендаца, Ӏам бухахь лаьтташ хилла Ванацу гӀала[19].
  • 2013 шеран октябрехь Исла-дель-Солна гергахь Ӏам бухахь карийра ширачу цивилизацин ювелиран хӀуманаш а, артефакташ а — детин а, дешин а ювелиран хӀуманаш, даьӀахкаш, поппаран пхьегӀаш. Хетарехь, уьш хила тарло инкийн йа Тиуанако империн.Карийнарг ​​2000 шарера 2500 шаре кхаччалц хан йу аьлла хета[18].
  • 2020 шарахь Перухь Титикака Ӏам бух толлуш Ӏамерикан а, бельгийчу а антропологашна карийра кӀелхьарчу тӀулган кийра, цу чохь йара ламанан статуэтка, йина шпилька йолчу устрицийн чкъорах а, дӀасахьаькхначу дешин гӀашх а, дукхах дерг инкийн сагӀа даккхаран ламастна лерина. Цу кароро чӀагӀдо Титикака Ӏам инкашна латтош хилла инзаре боккха культурин а, динан а маьӀна, шайн империн юкъахь тайп-тайпана къаьмнаш цхьаьна а тоьхна[20].

Суьрташ

Билгалдахарш

  1. 1 2 Lake Titicaca (инг.). UNESCO. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 8 январь.
  2. 1 2 Ирина Сидоренко. Одна вокруг света: озеро Титикака и ворота в Боливию. Forbes (31 июля 2022). ТӀекхочу дата: 2023 шеран 9 январь.
  3. 1 2 3 4 5 Lake Titicaca – Bolivia and Peru (инг.). Global Nature Fund. ТӀекхочу дата: 2023 шеран 9 январь.
  4. Сьеса де Леон, 2014.
  5. W. Cano, 1952, с. 14—15.
  6. 1 2 3 Анатолий Евминов. Озеро Титикака – колыбель древних цивилизаций. oGeo (2022 шеран 25 июнь). ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  7. Lake Titicaca (инг.). World Lake Database. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  8. Уровень озера Титикака продолжает понижаться. Bueno Latina (2010 шеран 17 июль). ТӀекхочу дата: 2023 шеран 9 январь. Кху чуьра архивйина оригиналан 2016 шеран 5 мартехь
  9. The World Factbook (инг.). Central Intelligence Agency. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь. Кху чуьра архивйина оригиналан 2016 шеран 5 ноябрехь
  10. 1 2 К. К. Эдельштейн. Титикака. Большая Российская Энциклопедия. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  11. Легенды и загадки острова Титикака. peru-tour.ru. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  12. 1 2 3 Lake Titicaca, 1992.
  13. M. J. Grove, 2003.
  14. Озеро Титикака. Полетели.ру (0201 шеран 28 январь). ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  15. Озеро Титикака. ИНОЗ РАН. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь. Кху чуьра архивйина оригиналан 2019 шеран 21 сентябрехь
  16. Astroblepus stuebeli (Wandolleck, 1916) (инг.). fishbase. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  17. D. M. Bocangel, D. M. Larrea. Some aspects of the prevalence of Ligula intestinalis plerocercoids in Orestias ispi from lake Titicaca (инг.). Eureka Mag. ТӀекхочу дата: 2024 шеран 9 январь.
  18. 1 2 "Археологам удалось найти настоящий клад". Коммерсантъ (2013 шеран 9 октябрь). ТӀекхочу дата: 2024 шеран 5 январь.
  19. Лама в шкатулке: что нашли на дне Титикаки. Газета.ru (4 августа 2020). ТӀекхочу дата: 2023 шеран 5 январь.
  20. Археологи обнаружили в Перу предметы инков для жертвоприношений. РИА Новости (2020 шеран 6 август). ТӀекхочу дата: 2024 шеран 5 январь. Архивйина 2020 шеран 6 августехь

Литература

Категореш