Истинг

Истинг — шира гӀалгӀайн искусство истангах деш, иштта ламастан гӀалгӀайн чӀогӀа истанган куза, тӀехь тегна къоман орнаменташ а йолуш[1][2].

Истори

ГӀалгӀашна йукъахь истаган кузаш беш йолчу искусствехь къаьсташ йу ферта а — иштта басарца йина истанг, кепаш йоцуш, ткъа кхета ферта — орнаментан кепехь цхьаьнатоьхначу дакъошкара йина истанган куза, цхьана цхьана декъе тегна, кӀайн жуьжапаца хазйъина орнаментан йистошца[2].

Иштта истанган кузаш бар девзаш хилла Къилбаседа Кавказан кхечу кӀошташкахь а. Истингаш лелор йеккъа цхьана зударша лелош хилла[3]. Цу тӀехь кхетадо церан цӀе, гӀалгӀ. «истий» бохучу дашах схьайаьлла йолу, «зударий» бохучу маьӀнехь[2][4].

Датор истангийн искусство шира орамаш долуш йу, хӀунда аьлча цо къеггина гойту гӀалгӀайн ламастан орнаментан искусство, билгалйолу архаизмца а, символизмца а. Талламхоша билгал ма-даккхара, гӀалгӀайн орнаментаци билгалъйолу компакталла композицешца, лаконизмца а, онда могӀанийн пластикаллица а, симметри луьра ларъйарца а, тайп-тайпаналлица а, ритман шуьйраллица а[5][6].

undefined

XX бӀешеран хьалхарчу декъехь лаьмнашкахь йолчу ГӀалгӀайчохь археологин а, этнографин а экспедицин декъехь болх бечу талламхоша дӀайаздина масех шира куьйга йина ковраш, тайп-тайпанчу техникех пайда а оьцуш йина. Дуьххьара и тайпа болх дӀабаьхьначех цхьаъ вара Хь. Ахриев, 1920-гӀа шерашкахь Кистински чӀожан а, ГӀалгӀайн аренан а йарташкахь кузан эскизаш йан аьтто баьлла. ТӀаьхьо этнографаша а, художникаша а И. Щеблыкина, Г.-М. Даурбековс а, М. Базоркина а, кхечара а кхидӀа а кузаш а, церан кепаш а йеш болх бира[3].

Цул тӀаьхьа ГӀалгӀайчохь истанган кузаш кхолларан искусство Ӏамийна дуккха а советски Ӏилманчаша, шайна йукъахь Е. Крупнов а, Л. Семёнов а, Х. Акиевс а, кхечарна а.

Историка М. Базоркина эскизаш йина кузан конструкцеш латтош йара Нохч-ГӀалгӀайн пачхьалкхан меттиге Ӏилманан музейхь. 1990-гӀа шераш йуккъе дахча, архив дӀасалелочу хенахь царех цхьадерш дайна[7].

1978 шарахь арайелира «Декоративни а, прикладни а искусство Нохч-ГӀалгӀайн» цӀе йолу каталог, цу тӀехь дара Х. Ахриевн, Г.-М. Даурбековс а, кхечу художникаш а[8]. 2015-чу шарахь Туркойчохь арахецна «Истинг» цӀе йолу книга авторо Эрол Элдира а, вовшахтохархочо Бешта Салмана (Ахриевс а). Цу тӀехь ду XIX бӀешарахь гӀалгӀайн а, нохчийн а мухӀажарша Туркойчу деанчу истинган кузан сурташ а, суьрташ а. Книги тӀехь 90 сов тайпа кузаш бара[9].

Цхьайолчу гӀалгӀайн йарташкахь истингийн кузаш, шаьш лелош хилла ца Ӏаш, йохка а йеш хилла. XIX бӀешеран шолгӀачу декъехь а, XX бӀешеран йуьххьехь а ГӀалгӀайчохь истанган кузаш арахецаран къобалйина центраш йара Барсуки а, Алтиево а, Гамурзиево а[10], Плиево йарташ, лаьмнин йурт Гоуст[11].

undefined

Карарчу хенахь шира истингаш цхьа могӀа музейшкахь латтош йу, масала, ГӀалгӀайн пачхьалкхан меттигера Ӏилманан музейхь а[12], ГӀалгӀайн Республикан исбаьхьаллин музейхь а. 2024-чу шеран аьхка Сунжа дӀайаьхьира «Истинг. ГӀалгӀайн истанган летопись» цӀе йолу гайтам, гӀалгӀайн пачхьалкхалла кхоллайелла 100 шо кхачарна лерина[13]. Гайтамехь йара XX-чу бӀешеран художникийн а, талламхойн а эскизашна тӀера йина ковран коллекцеш: «Ангушт» а, «Наьсаре» а, «Лоаме» а, «Ширачу суьртийн ларашца» а, «Тойнан кузаш» — Х-Б. Ахриева а, Г-М. Даурбекова а, И. Щеблыкина а, М. Базоркина а, Л. Виноградова а, И. Иванова, А. Гораздина, Т. Бадяева. Иштта коллекцехь гойтуш йара ширачу суьрташна тӀехь кхоьллина полотнаш, цу тӀехь йара орнаменташ йолу кузаш а, «Истинг» мастерскойн куьйгалхочо Дзарахова Зейнепан авторан кузан композициш а[14].

Хьалхо хаам бинера, бакъдерш Российн къаьмнийн материалан йоцучу культурин тӀаьхьенех лаьцна лерринчу зорбанехь йукъадохур ду, 2018-чу шарахь В. Д. Поленовн цӀе йолчу Россин халкъан кхоллараллин цӀийно(оьр.) кечъйина[15].

Технологи

ГӀалгӀайн халкъан дика кхиъна уьстагӀийлелоран индустри йара, цундела цаьргахь алссам кӀади дара. Иза гулйора датор йан, тешна бара нах мел йеха хуьлу, дика лацало, цундела чаккхенан сурсат чӀогӀа хуьлу. Болх дӀаболабалале, масех дийнахь малхехь дӀайуьйш хилла шерша, сов даьтта дӀадаккхархьама. Цул тӀаьхьа, чан а, боьхалла а дӀайаккхархьама, тӀаргӀан маргӀал йетташ, паргӀатйоккхуш хилла[10][11][16][17][18].

ГӀалгӀайчохь истинган кузаш беш йолу технологи тера йу Кавказан кхечу меттигашкахь лелочу истанган кузаш беш йолчу техникех. Производство масех муьрах лаьтта: тӀapгӀa гулъйар а, дӀахӀоттор а, кӀур хьакха а, дӀасадаржор а, чекхдаьлла истанг арахецар а, орнамент лелор а.

undefined

Истинган орнаменто гойту гӀалгӀайн наьртийн эпосехь йолу сюжеташ. Иза барта дӀакхаьчна ца Ӏаш, мебель тӀехь, пхьегӀаш тӀехь а, духарш тӀехь а, гӀирсаш тӀехь а, музыкан гӀирсаш тӀехь а, истанган ковраш тӀехь орнамент санна дӀакхаьчна хилла[16].

Билгалдахарш

  1. ↑ Щеблыкин, 1928, с. 30.
  2. ↑ 1 2 3 Дзаурова, 2019, с. 82.
  3. ↑ 1 2 Залина Дзаурова. Как ингуши вплетали жизнь в ковер. Мангазея (2017 шеран 11 сентябрь). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  4. ↑ National Geographic: Eve Conant, 2022.
  5. ↑ Ивановская, 2010, с. 7.
  6. ↑ Дзаурова, 2019, с. 12.
  7. ↑ Зейнеп Дзарахова. Памяти учёного. История ингушей в трудах Мурада Базоркина. «Ингушетия» (2017 шеран 7 сентябрь). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  8. ↑ Зейнеп Дзарахова. О древнем искусстве войлочного ковроделия. Правительство Республики Ингушетия (2013 шеран 31 июль). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  9. ↑ Зейнеп Дзарахова. Искусство войлочного ковроделия: из прошлого в настоящее. «Ингушетия» (2015 шеран 14 декабрь). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  10. ↑ 1 2 Лилия Харсиева. В Ингушетии возрождается искусство ковроделия. «Истинг» — как древнее искусство войлочного ковроделия у ингушей. «Ингушетия» (2020 шеран 8 июнь). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  11. ↑ 1 2 Борис Терский. Хранительницы древних традиций. «Ингушетия» (2020 шеран 2 сентябрь). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  12. ↑ Зал этнографии. web.archive.org. ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  13. ↑ В Сунже пройдет выставка истингов, Это Кавказ (2024, 26 июнь). Дата обращения: 13 февралехь 2026.
  14. ↑ В Ингушетии прошла выставка «Истинг. Войлочная летопись ингушей». www.ingushetia.ru (2024 шеран 27 июнь). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  15. ↑ Истинги внесут в антологию объектов нематериального культурного наследия народов РФ, Это Кавказ. Дата обращения: 13 февралехь 2026.
  16. ↑ 1 2 Танзила Дзаурова. Читаем ингушский ковер, Это Кавказ (2017, 29 май). Дата обращения: 13 февралехь 2026.
  17. ↑ Мадина Оздоева. Мастерская «Истинг». Ковры — это история народа, запечатленная в орнаментах и самобытной технологии. «Ингушетия» (2020 шеран 14 август). ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.
  18. ↑ А. Измайлов. «Ингушский ковер» Райшат Ахильговой. Государственный музей изобразительных искусств Республики Ингушетия. ТӀекхочу дата: 2026 шеран 13 февраль.

Литература

  • Ghalghaj gharchož (Ингушские орнаменты). — рукопись, илл. альбом. — 1924. — 67 с.
  • Дзаурова Т. А.-Х. Ингушский национальный орнамент. ГӀалгӀай къаман гӀарчош / Вып. ред. В. Митюкова., ред. Х. Накостоев. — М: Де’ Либри, 2019. — 376 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-4491-0314-7.
  • Ивановская В. И. Орнаменты народов Кавказа. — М.: «В. Шевчук», 2010.
  • Маркграф О. В. . Очерк кустарных промыслов Северного Кавказа с описанием техники производства. — М. — С. 288 с.
  • Кудусова-Долакова Ф. И. . — Семья и семейный быт ингушей (конец XIX-начало XX в.). — Ростов-на-Дону, 2005.
  • Исаев Э. А. . Религиозно-этические основы традиционной культуры вайнахов. Диссертация доктора философских наук: 09.00.13 / Место защиты: ГОУВПО «Дагестанский государственный университет». — Махачкала, 2009. — С. 108, 187. — 347 с.
  • Султыгова М. М . Сельскохозяйственная лексика ингушского языка. Диссертация доктора филологических наук: 10.02.02 / Место защиты: Институт языка, литературы и искусства Дагестанского научного центра РАН . — Махачкала , 2012 . — С. 131, 162. — 340  с.
  • Елдыр Э., Бештой С. Истинг. — Стамбул, 2015. — ISBN 978-60584401-1-1.
  • Дзарахова З. М-Т. Войлочное орнаментальное ковроделие у ингушей. — 2017. — С. 119—125.
  • Шавлаева Т. М. Из истории развития шерстяного промысла у чеченцев в XIX — начале XX в. — ГП КБР «Республиканский полиграфкомбинат им. Революции 1905 г.», 2009. — 204 с. — 500 экз. — ISBN 978-5-88195-989-0.
  • Щеблыкин И. П. Искусство ингушей в памятниках материальной культуры. — Владикавказ: Государственная типография Автономной Области Ингушии, 1928.
  • Eve Conant. Memories are crafted in wool in this tiny Russian republic(ингалс.) // National Geographic : magazine. — 2022. — November.