Абу Бакр ибн аль-Ӏараби

Абу́ Бакр Мухьа́ммад ибн Ӏабдулла́хӀ аль-МаӀа́фири, вевза Абу Бакр ибн аль-Ӏараби́ (Ӏаьр. ابو بكر محمد بن عبدالله المعافري ابن العربي‎‎; 1076, Севилья1148, Фес) — йуккъера бӀешерийн Ӏаьрбийн историк, къеда, Къуръанан говзанча, факих. Бусалбанийн бакъонийн маликийн ишколан векал[1]. Наггахь нах тилалой иза «веза супийн шайх» Ибн Ӏараби ву моьтту.

Биографи

Вина Севильяхь 1076 шарахь (Хьиджран 468 шарахь)[2]. 1092 шарахь шен деца вахара малхбале. Цхьана хенахь дийшира Димашкъехь а, БагӀдадехь а. 1096 шарахь хьаьж дира. Хьаьж динчул тӀаьхьа йухавирзира БагӀдаде, цигахь кхин дӀа дийшира. Цуьнан хьехархошна йукъахь БагӀдадехь вара Абу Хьамид аль-ГIазали[2].

Билгалдахарш

  1. Мухаммад Абдалла Вальд Кярим. Китаб аль-кабс фи шарх аль-муватта Малик ибн Анас ли Абу Бакр ибн аль-Араби аль-Маафири. Бейрут: «Дар аль-гарб аль-ислямий», 1992, с.11(Ӏаьр.).
  2. 1 2 The Encyclopaedia of Islam. New edition. Prepared by a number of leading orientalists. Edited by B.Lewis, V.L.Menage, Ch.Pellat and J.Schancht. Volume III: H—Iram. Fascicules 51-52, Al-Husri — Ibn al-Furat. E.J.Brill, Leiden; Luzac & C°, London, 1968, p. 707.(ингалс.)

Хьажоргаш

Кхин дӀа темана тӀехь